Feeds RSS
Feeds RSS

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Η αγάπη που πάει - πως σκορπίζει - πως σπάει






Η νύχτα και τα αστέρια παίρνουνε φωτιά
μα εμένα η ψυχή μου κρυώνει
σηκώνεται μια δίνη στον ορίζοντα
θα είναι της αγάπης μας η σκόνη
το πρώτο,πρώτο γέλιο σου να 'ρχότανε
στα χείλη μου για λίγο να γελούσε
εκείνη η στιγμή που σ'ερωτεύτηκα
στο σώμα μου για πάντα θα διαρκούσε


H αγάπη που πάει
πως σκορπίζει πως σπάει
πως τελειώνουν δυο άνθρωποι μόνοι
δεν μπορεί ολα αυτά που μετράμε αγκαλιά
σε μια ώρα να γίνονται σκόνη!
η αγάπη που πάει
πως σκορπίζει πως σπάει,
δεν μπορεί κάτι μένει
με ότι μένει λοιπόν, πάνω στο παρελθόν
σ'αγαπώ σ'αγαπώ κολλημένη....

Θα πάρει ο αέρας τα κομμάτια μας
τους δυο μας θα σκορπίσει ως το φεγγάρι
θα λιώσει το φεγγάρι απο τη θλίψη μας
κι ενα κενό τη θέση του θα πάρει

H αγάπη που πάει
πως σκορπίζει πως σπάει
πως τελειώνουν δυο άνθρωποι μόνοι
δεν μπορεί ολα αυτά που μετράμε αγκαλιά
σε μια ώρα να γίνονται σκόνη!
η αγάπη που πάει
πως σκορπίζει πως σπάει,
δεν μπορεί κάτι μένει
με ότι μένει λοιπόν, πάνω στο παρελθόν
σ'αγαπώ σ'αγαπώ κολλημένη.... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Mπορείς να αφήσεις κι εσύ το σχόλιο σου εδώ!